Mi último tango en Atenas

Do grupo APURIMAC, un tango en español construído con léxico grego, unha denuncia lírica da terrible situación que están a vivir os gregos. Unha proba máis do que Grecia nos deu e do que agora Europa lle devolve: catástrofe, traxedia, hipocrisía, paranoia democrática, necroloxía...

Cinematógrafo: Nύφες (Novias por encargo; ingl. Brides)

 Baseada en feitos reais, este filme de Pantelís Vúlgaris conta a historia das mozas pobres que, a comezos do século XX, cruzaban o Atlántico para casaren nos EUA con inmigrantes gregos aos que coñecían só por carta e fotografía. A metade dos diálogos son en inglés, e  Martin Scorsese encargouse da produción executiva, por iso non foi nominado a mellor filme estranxeiro nos Oscar de 2004. A non perder e a practicar tamén o inglés! 

Cinematógrafo: Πολίτικη κουζίνα (Un toque de canela)

Abrimos unha nova sección no blogue: Cinematógrafo. Desde aquí iránse recomendando filmes gregos ou que se desenvolvan en Grecia. O primeiro é Un toque de canela, fermosísimo filme sobre a vida dos últimos gregos de Istambul, antes e despois da expulsión de Turquía cando o confilcto de Chipre. A historia dunha vida. Para vela seguro que vós sabedes onde encontrala.

(O seu título orixinal significa "cociña de Constantinopla", pensa que para os gregos bizantinos e modernos Constantinópolis é a gran πόλις; de feito o topónimo Istambul procede da frase εις την Πόλιν, istinbolin, segundo a pronunca moderna, ou sexa, "á Cidade").

Biblioteca grega básica: A Odisea

Las andanzas y aventuras de Odiseo, vividas en el lapso de diez años que duró su regreso al hogar tras una activa participación en la guerra de Troya, conforman la apretada trama, casi novelesca, de uno de los grandes monumentos de nuestro patrimonio intelectual. Probablemente compuesta a fines del siglo VIII a.C., la Odisea nos adentra en un mundo real, el Mediterráneo antiguo, pero repleto de peligros y poblado por seres fabulosos: magas, ninfas, gigantes, monstruos... Los avatares marinos del héroe en esta segunda gran epopeya griega alejan a Odiseo (Ulises desde los romanos) de los escenarios de la épica, para situarlo en un ámbito fantástico, más próximo al mundo maravilloso de los cuentos de misterio. Y ellos se encargan de poner a prueba la astucia y la audacia del protagonista, retratado con sutileza en sus matices, al tiempo que configuran los jalones de un viaje que es paradigma de crecimiento personal.

http://www.amazon.es/Odisea-Biblioteca-Basica-gredos-Homero/dp/842490348X

Biblioteca grega básica: Ática e Megáride

Para viaxares este verán sen te mover da casa, unha exhaustiva descrición -ás veces demasiado pormenorizada- das rexións de Ática e Megáride: monumentos, mitos locais, costumes, etc.

La obra de Pausanias debe ser entendida desde su concepción patriótica. Dicha obra, dividida en diez libros, se conoce globalmente como Descripción de Grecia. El autor griego nos ofrece una serie de lo que modernamente llamaríamos guías de viajes, aunque en ellas no se limita a recitar un monótono catálogo de espacios y monumentos, sino que va mucho más allá. Preocupado por ofrecer textos amenos, Pausanias construye sus páginas con valor literario. Nos ofrece una descripción cuidada de lugares que se ve enirquecida con mitos e historias relacionadas con ellos. En ese contexto se inscribe su libro Ática y Megáride, en el que, siguiendo un itinerario marcado, Pausanias despliega ante nuestros ojos estas dos importantes regiones de la Grecia continental, describiéndolas físicamente, pero también haciéndonos partícipies de su historia y su cultura.

El escritor griego Pausanias vivió en el siglo II d.C., es decir en uno de los momentos de mayor esplendor del dominio romano sobre el Mediterráneo. Ante esta abrumadora evidencia, Pausanias se unió a la corriente de quienes querían contribuir a conservar el alto estatus que la lengua y la cultura griegas aún poseían, pero que empezaban a perder.

http://www.editorialgredos.com/biblioteca_basica_gredos/_29b_atica_megaride

Με μια ματιά - Felicità

Γιάννης Πλούταρχος e o incombustíbel Albano fan unha versión greco-italiana da clásica Felicità, claro que o di un e outro non é exactamente o mesmo. En fin, unha canción para o verán e, como sempre, a eufonía (bon sonido) da lingua grega.

http://www.youtube.com/watch?v=xK3H7hzhMR8

Dialang, para testares o teu nível de idiomas!

No site ://www.lancs.ac.uk/researchenterprise/dialang/about podes descarregar as aplicacións necesarias para faceres probas de todo tipo en moitos idiomas, incluído o grego moderno (non o intentes, bótalle unha olladela). Ferramenta moi útil para a preparación de exames. Ao acabares cada exercicio podes ver o resultado e tamén a calificación, de A1 a C2, segundo o Marco Común de Referencia.

É posible que non funcione á primeira, descarrega directamente a terceira opción: Click here!

Exame de selectividade: xuño 2012

Selectivo 2012

View more documents from oslonia.

Final do curso 2011-2012

Acaba o curso 2011-2012 e este blogue vaise de ferias. Non descarto introducir algunha novidade, no entanto é tempo de descanso.

Καλό καλοκαίρι!

O Apolo de Mantiklos

Acostumados como estamos ás estatuas dos deuses dos período clásico, helenístico e romano, seguro que nos sorprende unha das primeiras representacións de Apolo. Procede de Beocia e trátase dun exvoto ofrecido por Mantiklos ao deus para que lle conceda algunha petición non especificada.

A figura é de bronce e leva unha inscrición nas pernas en estilo bustrofedon, ou sexa, unha liña vai de esquerda á dereita e a seguinte de dereita á esquerda, igual que fai o boi (βοῦς) cando tira do arado e vira (στρέφω) ao chegar ao final.

De aspecto antropomórfico, mide uns 20 cm. e é de principios do século VII a.C., ou sexa do período arcaico, e naquela altura os gregos non eran aínda capaces de representar un corpo humano con estilo naturalista. A man esquerda está perforada, seguramente levase un arco.

A inscrición, en beocio arcaico, conserva aínda a digamma ϝ /w/, presenta τύ , ático σύ ou dativos de singular en -oι, ático -ῳ, etc.

Μάντικλος μ' ἀνέθηκε ϝεκαβόλοι ἀργυροτοξσοι τας δ' δεκάτας· τὺ δέ, Φοῖβε, δίδοι χαρίϝετταν ἀμοιβάν.

Mántiklos ofreceume como décimo a (Apolo) tirador do arco de prata. Tu, Febo, dame en troco algún favor.